Samen werken aan een integrale aanpak voor gezinnen in armoede

Het rapport 'Samen werken aan een integrale aanpak voor gezinnen in armoede' brengt in kaart hoe ondersteuning aan gezinnen in armoede er in de praktijk uitziet, wat daarin belemmert en wat helpt - met concrete bouwstenen voor beleid, praktijk en fondsen.

We wilden weten hoe hulp aan gezinnen in armoede zo kan worden vormgegeven dat kinderen veiliger, gezonder en met meer kansen opgroeien. Wij keken mee met hulpverleners en gezinnen in vier Rotterdamse wijken en deden een fotoproject met kinderen om dit te onderzoeken.

Het onderzoek laat zien dat goede hulp rust op vier pijlers:

1. Aandacht voor alle leefgebieden 

Gezinnen met geldzorgen hebben vaak meerdere problemen tegelijk. Denk aan schulden, werk, wonen, gezondheid of opvoeding. Goede hulp is daarom samenhangend. Bijvoorbeeld: een hulpverlener die helpt met schulden, let ook op of kinderen genoeg kunnen meedoen en hoe het gaat met de gezondheid van de ouders. Doordat alle aandacht zich richt op de meest acute problemen, blijft er te weinig ruimte over om het gezin met de bredere problematiek te helpen. Hierdoor blijft er te weinig aandacht over om het gezin sterker te maken, zodat zij meer kans hebben om de armoede te doorbreken. Het sterker maken van het gezin heeft wat langer de tijd nodig.

2. Aandacht voor alle gezinsleden 

Armoede raakt ouders en kinderen op verschillende manieren. Goede hulp houdt rekening met wat kinderen zelf aangeven nodig te hebben. Dat betekent ook dat er naar kinderen wordt geluisterd, op een manier die bij hun leeftijd past, en dat kinderen en ouders worden geholpen om samen in gesprek te gaan. 

3. Een goede samenwerking tussen professionals

Gezinnen krijgen vaak hulp van meerdere organisaties tegelijk. Als die niet goed samenwerken, helpt het vaak niet goed. Professionals moeten elkaar kennen, informatie delen en samen afspraken maken. Bijvoorbeeld: als meerdere hulpverleners rond een gezin werken, spreken ze af wie waarvoor verantwoordelijk is. Organisaties in de wijk moeten elkaar goed kennen en samenwerken. Zo kunnen ze samen voorzieningen regelen die passen bij wat ouders en kinderen nodig hebben.

4. Samenwerking aan oplossingen

Ouders, kinderen en professionals weten uit eigen ervaring wat zij nodig hebben, wat werkt en wat niet. Ervaringskennis en praktijkkennis moeten daarom een vaste plek krijgen in onderzoek, beleid en uitvoering.

Lees hier het volledige rapport.